قتل زنان، زخم تکرارشونده یک جامعه
چند زن و دختر دیگر باید قربانی خشونت شوند تا امنیت زنان از یک موضوع حاشیهای به یک مسئولیت جدی و فوری تبدیل شود؟
مرگ سوگند دختر نوجوان کرمانشاهی و خبرهای تلخ دیگری که این روزها از خشونت علیه زنان و دختران منتشر میشود فقط روایت چند فاجعه خانوادگی نیست، این اتفاقها پرسش جدی درباره مسئولیت قانون و نهادهایی است که وظیفه حمایت و مداخله دارند.
اصل ۲۱ قانون اساسی، دولت را موظف به تضمین حقوق زنان در تمام جهات میداند و اصل ۲۲ جان و حقوق افراد را از تعرض مصون میشمارد. قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب ۱۳۹۹ نیز در مواد ۳ و ۳۳ خشونت و شرایط مخاطرهآمیز علیه کودکان و نوجوانان و ضرورت مداخله فوری برای رفع خطر را به رسمیت شناخته است.
با وجود این قوانین چرا حمایتها اغلب پس از وقوع فاجعه و در قالب تشکیل پرونده و پیگیری قضایی آغاز میشوند؟ چرا سازوکارهای شناسایی خطر مداخله بهموقع و حمایت از زنان و دختران در معرض خشونت پیش از آنکه جانشان گرفته شود کارآمد نیستند؟
لایحه حفظ کرامت و حمایت از زنان در برابر خشونت نیز سالهاست در مسیر تصویب متوقف مانده و هنوز به قانون لازمالاجرا تبدیل نشده است.
مسئله فقط مجازات عاملان خشونت نیست بلکه مسئله حق زندگی و امنیت
زنانی است که باید پیش از قربانی شدن حمایت شوند.
امنیت زنان نباید به شانس زنده ماندن آنها وابسته باشد.
@pooyeshngo
[url=https://uploadkon.ir/uploads/19c717_2620261117-160938.png][img]https://uploadkon.ir/uploads/thumbs/19c717_2620261117-160938.png[/img][/url]